Het 4Daagse virus
Jeannette van Nieuwkoop - Feb 17, 2019

In 2007 kwam het plan van onze oudste dochter Esther om de 4Daagse van Nijmegens lopen en Kees die was hier wel voor te porren. Loop ervaring was er niet in ons gezin maar daar kwam verandering in toen ze besloten om in januari 2008 zich samen in te schrijven voor de 4Daagse en ze dus moesten gaan oefenen. Vanuit Waddinxveen naar Scheveningen en een dag de zeven heuvels waren hun langste oefen tochten. Een camping werd geboekt en met de caravan van Kees zijn jongste broer begon hun eerste avontuur. De eerste dagen verliepen prima en ze waren om 14 uur al weer over de finish maar op vrijdag was het Kees het die Esther over de finish moest helpen en haar reactie was toen ook eens en nooit meer. 


Nou toch begon het in in januari 2009 weer te kriebelen en schreven ze zich weer in en dit keer wilde dochter Chantal ook mee en gingen ze met zijn drietjes op pad om te oefenen. Op 1 juli kreeg Kees het bericht dat hij een hersentumor had, maar dit weerhoude hem niet om drie weken later de 50km te lopen. Ook dit jaar liepen ze gezamenlijk over de  finish. Januari 2010 werd Kees voor de eerste maal geopereerd en schreef hij zich weer in, alleen nu met alle drie onze kids want Michel ging als 13 jarige ook mee voor de 50km, ook Chantal haar vriendin Kim liep voor t eerst mee. De finish met elkaar was emotioneel want ja hoe lang had hij nog. Maar 2011  kwam in zicht en dat jaar liepen ze als vader met kids over de finisch waar ik als echtgenote en moeder langs de zijlijn maar wat trots op was. In november 2011 hoorde we dat de tumor weer aan t groeien was en er volgde in april 2012 weer een operatie. Hierna begon er een chemo met bestralings traject en dachten we dat de 4Daagse in gevaar kwam maar Kees liep veel en was in goede conditie en de afdeling radiologie zorgde ervoor dat hij de maandag voor de 4Daagse zijn laatste bestraling had maar dan moest hij wel zijn medaille laten zien. Dat heeft hij gedaan want de dag na zijn laatste bestraling begon hij aan de 40 km met de kids (hij was inmiddels 50 jr) en het was zijn best 4Daagse ever! Dit jaar hadden we ook de camping ingeruild voor een huisje in het Heijderbos waar we vanaf dat jaar met veel plezier verblijven. 2013, 2014 en 2015 waren ook mooie 4Daagse weken alleen Chantal was na haar 6de 4Daagse afgehaakt. In 2016  liep Kees samen met Michel (inmiddels 19)  weer de 50 km en Esther wilde liever de 40 km lopen dus liepen ze niet meer gezamenlijk. Januari 2017 begon Kees problemen te krijgen met lopen, de rondjes met de hond werden kleiner en 20 april kreeg hij na 5 jr weer een epileptische aanval wat aangaf dat de tumor weer actief was waardoor hij weer aan de chemo ging. De chemo was erg zwaar en vermoeiend en lopen was er bijna niet meer bij. Toch wilde hij op de eerste dag van de 4Daagse voor de 10de keer, na lang twijfelen, starten en begon hij met Esther aan de 40km. Michel liep toen alleen de 50km. Na 26km te hebben gelopen belde Esther op of ik pa op wilde halen want zijn rechter been begon steeds meer te slepen door de vermoeidheid. Dat werd een emotioneel moment en de vel begeerde gouden medaille voor de 10de 4Daagse ging hij niet halen want hier eindigde voor Kees zijn 4Daagse avontuur wel in de hoop om hem in 2018 weer te lopen! Helaas was dit niet meer haalbaar omdat het lopen steeds meer achteruit ging en hij vanaf mei 2018 buiten in een rolstoel zat. Esther heeft in 2018 haar 11de 4Daagse van Nijmegen volbracht en liep dit jaar als enige van ons gezin. Hun doelstelling  heeft zij alleen volbracht maar haar vader zat elke dag langs de kant van de weg om haar aan te moedigen. Het virus van de 4Daagse heeft ze hier mee afgesloten maar ze zegt niet meer nooit meer! 



Doe ook mee met deze mooie actie voor de kankerbestrijding !